Gönül Heybendeki Yükleri Boşalt: Modern Hayatın Gürültüsünde Kendini Bulma Sanatı
"Aman evlat, koşturma öyle... Varacağın yer yine kendinsin!"
Bak şimdi güzel kardeşim, hele bir otur şöyle. Çayını da koyduysan, gel biraz hasbihal edelim. Hani derler ya; "Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti." Ama biz bakmıyoruz ki artık, biz o pencerenin camını kirletmekle, çerçevesini boyamakla, odayı eşyayla doldurmakla meşgulüz. Dışarıdaki manzarayı gören mi kaldı?
 |
| modern-hayatin-gurultusunde-yasama-sanati-rehberi |
1. Şu Akıllı Dedikleri Camlar: Dijital Keşmekeş
Yahu sabah gözümüzü bir açıyoruz, daha "Bismillah" demeden elimiz o ışıklı camlara gidiyor. Ne var orada? Kim ne yemiş, kim nereyi gezmiş, kim kime ne demiş... Bre mübarek, sanırsın dünya senin o ekranın içine sığmış da sen dışarıda kalmışsın.
Bak ben sana söyleyeyim; o ekranlar adamın ömrünü törpülüyor. Eskiden mahalle kahvesinde iki çift lafın belini kırardık, şimdi herkesin elinde bir telefon, gözler aşağıda. Kimse kimsenin yüzüne bakmıyor. "N’abüyon?" diyorsun, "İyidir be ya" diyor ama gözü hala bildirimde. Bu gidişat gidişat değil. Zihnimiz doldu taştı. Eskiden bir mektup beklerdik bir hafta, tadı başkaydı. Şimdi saniyesinde mesaj geliyor da, içindeki samimiyet nerede?
2. Hız Dediğin Şey Nefesi Keser
Herkes bir yere yetişme derdinde. Sanırsın ki tren kaçıyor. Yahu o tren dediğin senin hayatın, sen içindesin zaten! Nereye yetişiyon? İş güç, para pul, "daha iyisi olsun" hırsı derken, burnumuzun ucundaki çiçeğin kokusunu unuttuk.
Gencecik çocuklar görüyorum, yüzlerinde bir yorgunluk, bir bezginlik... "Amca çok işimiz var" diyorlar. Yavrum, dünya işi bitmez. Sen biter gidersin, dünya yine döner. Azıcık yavaşla be! Şöyle bir dur, nefes al. Toprağa bas çıplak ayakla, o elektrik bir gitsin üzerinden. Eskiler ne demiş? "Acele giden, ecele gider." Sadece bedenimiz değil, ruhumuz da yoruldu bu hızdan.
3. Gönül Gözüyle Bakmak: Sadelik En Büyük Zenginliktir
Şimdi moda oldu ya "minimalizm" falan diyorlar. Biz ona eskiden "kanaat" derdik evladım. Bir hırka bir lokma değil elbet derdimiz, ama evin içini eşyayla doldurunca gönlümüz ferahlamıyor ki. Aksine, o eşyaların bekçisi oluyoruz.
Bak o KolayBilgi360’ta Kaptan ve Patron hep der; "Bilgi paylaştıkça çoğalır, dert paylaştıkça azalır." Ama biz ne yapıyoruz? Eşyayı çoğaltıyoruz, derdi içimize gömüyoruz. Sadeliğe dönmek lazım. Az insan, az eşya, çok huzur. Bak o zaman nasıl da açılıyor kapılar.
"Gönül ne kahve ister ne kahvehane, gönül ahbap ister kahve bahane..."
4. Kendine Misafir Olmak
Hiç düşündün mü, en son ne zaman kendinle baş başa kaldın? Ama öyle telefonlu, televizyonlu değil. Şöyle derin bir sessizlikte, sadece kendi nefesini dinleyerek. Korkuyoruz değil mi sessizlikten? Çünkü sessiz olunca içimizdeki ses konuşmaya başlıyor. O ses de bize "N’apıyon sen?" diye soruyor.
Kendine şefkat göster biraz. Başkalarını affediyon, başkalarına güler yüz gösteriyon da, kendine gelince niye cellat kesiliyon? Sen de insansın, sen de hata yaparsın. Mükemmel olacam diye yırtınma. Mükemmellik Allah’a mahsus. Sen eksikliğinle güzelsin.
5. Doğanın Şifası
Şehir dediğin yer beton yığını olmuş. İnsan o betonun içinde kuruyor. Şöyle bir hafta sonu çık dağlara, git bir köy kahvesine. Bir ağacın gölgesinde otur, karıncaları izle. Onlar bile senden daha huzurlu çalışıyor, fark ettin mi?
Doğa sana "olduğun gibi gel" der. Orada kimse senin markana, mevkine bakmaz. Ağaç seni gölgesine alır, su seni serinletir. İşte o zaman anlarsın ki, biz bu kainatın efendisi değil, küçük bir parçasıyız sadece. Bu idrak geldi mi, o gürültü patırtı deryasında alabora olmazsın.
Kaptan’dan Son Kelam
Ey yolcu! Yol uzun, vakit dar. Heybendeki gereksiz taşları dök de yürü. Hayat dediğin bir nefeslik mola. Tadını çıkar, sevmekten korkma, gülmekten çekinme. Biz buralardayız, KolayBilgi360 limanında seni bekleriz her daim.
"Bilgi kolaydır, mühim olan gönle dokunmak..."
